Mechelse familie wordt Brits

Mijn grootouders van moederskant vluchtten met hun vier kinderen – zij hadden er finaal tien – weg uit Mechelen bij het begin van de Eerste Wereldoorlog. Zij trokken naar Engeland, wellicht via Nederland.

We zijn zeer onvolledig ingelicht over de Belgische tak van onze familie. En nogal wat vragen blijven tot op de dag vandaag onopgehelderd.

Mijn grootouders van moederskant vluchtten met hun vier kinderen – zij hadden er finaal tien – weg uit Mechelen bij het begin van de Eerste Wereldoorlog. Zij trokken naar Engeland, wellicht via Nederland.

Frans Alexander Geys, zijn vrouw Marie Maes en hun kinderen kregen eerst onderdak in Alexandra Palace. Vandaar ging het naar Yorkshire, waar ze wellicht werden gehuisvest in de omgeving van Northallerton. Ik zou graag willen achterhalen bij welke familie zij daar zijn ingetrokken. Met andere woorden, wie zo genereus was en over de middelen beschikte om twee volwassenen en vier kinderen onderdak te verschaffen. Mijn grootvader sprak amper Engels; mijn grootouders spraken wel vloeiend Frans( naast Nederlands, uiteraard).

Vorig jaar, in oktober, ben ik naar Yorkshire gereisd om er achter te komen wat er met hen is gebeurd tijdens de oorlog. Ik ben gaan neuzen in het archief van de gemeente Northallerton, maar hun namen heb ik daar niet teruggevonden.

Alle kinderen van mijn grootouders zijn intussen overleden, en dat maakt mijn zoektocht niet eenvoudiger. Ik baseer mij vooral op (schaarse) informatie die mij werd verstrekt door mijn overleden moeder Irene Gayford-Geys.  Of die informatie echter ook accuraat mag worden genoemd, is maar zeer de vraag.

 

Ik ben er wel achter gekomen dat mijn grootouders niet lang in het Verenigd Koninkrijk zijn gebleven, aangezien hun vijfde kind, Jos Geys, in 1915 in Mechelen werd geboren.

Mijn vader, Harry Gayford(geboren in Highbury, in London), was een sergeant in het Britse leger(Royal Army Ordnance Corps) tijdens de Tweede Wereldoorlog. Op het einde van de oorlog werd hij in Mechelen gestationeerd. Mijn moeder werkte destijds als secretaresse voor het Britse leger. Beiden gingen graag en veel naar het toneel, en zij speelden ook amateurtoneel. Mijn vader had een glansrol in Terrence’s Ratigan’s “French without tears”, een stuk dat in Mechelen werd opgevoerd door leden van de afdeling ontspanning van zijn eenheid. Zij trouwden in 1952 in de Sint -Rombouts kathedraal in Mechelen. Daarna keerden zij terug naar London.

Mijn zuster, mijn broer en ikzelf werden in het Verenigd Koninkrijk geboren.

 
Bronnen

Getuigenis van Rita Gayford